![\"](\"https:\/\/routevanverzoening.nl\/amersfoort\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/HS3_Arie\u0308n-Adrianus-Gorter.jpg\")
Ari\u00ebn Adrianus (Rien) Gorter<\/p><\/div>\n
Samenwerken in de illegaliteit<\/h3>\n
Rien is dik bevriend met Nico Waalewijn van nr. 69<\/a> en ook Riens moeder komt vaak bij het gezin Waalewijn over de vloer. Samen met Nico raakt Rien betrokken bij het verzet. Onder het huis heeft Rien een radiootje waarmee hij berichten kan doorgeven. Er zou ook tussen de huizen van Rien en Nico een ondergrondse verbinding hebben bestaan. Over zijn activiteiten voor het verzet laat Rien niet veel los. Hoe minder de familie weet hoe beter: \u201cAls ze mij pakken, kunnen jullie in elk geval niets zeggen.\u201d<\/p>\n Als Rien en Nico op 20 april 1945 in opdracht van Rinus van \u2019t Eind bezig zijn met het tellen van Duitse troepenbewegingen aan de Dorresteinsesteeg worden ze door een Nederlandse collaborateur gearresteerd. Het einde van de oorlog is dan al nabij, Kamp Amersfoort is zelfs \u00e9\u00e9n dag eerder al bevrijd. Rien en Nico worden opgepakt en weggevoerd naar villa \u2019t Huys te Kalkwegh aan Laan 1914. Daar vallen zij in handen van de fanatieke SD-er Ludwig Heinemann, die in het oosten van het land bekend is komen te staan als het beest van Zutphen. Ze worden in de kelder opgesloten, waar zich dan al de NSB-er G.N. van Asperen bevindt. Hij zit daar omdat hij weigerde namen van politiemensen die met de illegaliteit samenwerken te noemen. Hij wordt mishandeld en ook Nico en Rien hebben het zwaar te verduren. Volgens van Asperen zouden zij onder hevige druk uiteindelijk de naam van hun opdrachtgever, Rinus van \u2019t Eind, hebben gegeven. Gedurende diezelfde nacht worden vader en zoon Van \u2018t Eind opgepakt, mishandeld en ook in de kelder gegooid.<\/p>\n In de vroege ochtend komen er nog twee gevangenen bij, Petrus Josephus Rogaar en Gerrit Jonkman. Zij hebben niets met de zaak van de andere vier te maken. De zeven gevangenen doen gezamenlijk nog een poging om uit te breken, doch dit wordt ontdekt en de bewaking wordt daarna verscherpt. In de middag van 22 april wordt Van Asperen vrijgelaten. Op 23 april worden de andere zes gevangenen zonder vorm van proces op bevel van Heinemann en in zijn aanwezigheid gefusilleerd en in de tuin van de villa begraven. Op 4 mei worden zij voorlopig herbegraven op een plek in Kamp Amersfoort. Uiteindelijk krijgen alle zes slachtoffers een laatste rustplaats op de begraafplaats Rusthof. Riens naam staat vermeld op het monument \u2018Rustenburg\u2019 in Amersfoort.<\/p>\n Riens moeder is, na het grote verdriet om het verlies van haar zoon, bovenop het verlies van haar echtgenoot, toch weer in staat haar leven op te pakken. Trouw verzorgde ze tot op hoge leeftijd het graf van haar zoon. Die zorg is door haar kleindochter, dochter van Riens zusje Nettie, overgenomen. Met dank aan de familie en Leny Kluit-Waalewijn voor het delen van de familiegeschiedenis en de foto\u2019s.<\/p>\n <\/p>\n Vorige stop<\/a> | Hoofdpagina<\/a> | Volgende stop<\/a><\/p>\nKamp Amersfoort is al bevrijd<\/h3>\n
Op bevel gefusilleerd<\/h3>\n
Na de oorlog<\/h3>\n
\nHeinemann vlucht na de oorlog naar Duitsland. Daar wordt hij in maart 1946 aangehouden en aan Nederland uitgeleverd. Hij wordt verantwoordelijk geacht voor 40 moorden. Hij wordt ter dood veroordeeld en in februari 1947 ge\u00ebxecuteerd.<\/p>\n